پرینت سه بعدی زیستی مغز برای مقابله با تومور

گلیوبلاستوم یک تومور مغزی بسیار تهاجمی است، که سلول های سیستم ایمنی بدن به جای حمله به آن شروع به کمک به تومور می کنند. دانشمندان دانشگاه توئنته برای انجام تحقیقات درمورد اینکه چه اتفاقی در تعامل با این سلول ها رخ می دهد، اکنون یک مدل کوچک پرینت سه بعدی زیستی مغز را ایجاد کرده اند.

در مقایسه با مدل های آزمایشگاهی موجود، نتایج بدست آمده با استفاده از این مدل سه بعدی با اطلاعات بیمار مطابقت بسیار بیشتری دارد. بنابراین، روش ارزشمندی برای آزمایش داروهای جدید خواهد بود و تعداد آزمایشات حیوانی را کاهش خواهد داد. این تحقیق در Advanced Materials منتشر شده است.

ایمونوتراپی که همان تحریک سیستم ایمنی بدن در درمان سرطان و یا بیماری های دیگر می باشد، امروزه توجه زیادی را به خود جلب کرده و در سال ۲۰۱۸ جایزه نوبل را به دست آورد. در عین حال، برخی از سلول های ایمنی عملی متضاد را نشان می دهند و به عنوان همدستان سلولهای تومور ایفای نقش می کنند. این قضیه در مورد سلول هایی است که در اطراف یک گلیوبلاستوم قرار دارند: به اصطلاح به آنها ماکروفاژ گفته می شود که به تومور مغزی نفوذ کرده و به گسترش آن کمک می کنند. با استفاده از مدل جدید سه بعدی توسعه یافته با قطری حدود چند میلی متر، این مکانیزم می تواند بسیار بهتر از استفاده از برش های دو بعدی و یا استفاده از تحقیقات حیوانی مورد مطالعه قرار بگیرد: نتایج، شباهت قابل توجهی با داده های واقعی بیمار را نشان می دهد.

پرینت سه بعدی زیستی تومور مغز

برای مطالعه بیشتر در زمینه فناوری پزشکی می توانید مقالات سایت ما را در زمینه درمان بیماری صرع با الکترود های روی سر مطالعه کنید.

افق پیش رو مدل پرینت سه بعدی زیستی مغز

به لطف پیشرفتهایی که در زمینه پرینت سه بعدی زیستی یه وجود آمده است، محققان دانشگاه توئنته می توانند یک مدل مغز کوچک را تولید کنند که بافت ظریف اطراف تومور، از جمله ماکروفاژها، را نشان می دهد. در حین چاپ، فضا برای سلول های تومور محفوظ بود. برای مطالعه تاثیرات بر روی سلول های باقیمانده ممکن است تومور مغزی به طور کامل حذف شود.

مدل فعلی شامل سلول های عصبی و یا ورید های خون نمی شود: این امر مطالعه تعامل سلولی را بسیار پیچیده می کند. با این وجود، ممکن است گام به گام انواع سلول های جدید را جهت نزدیک شدن به یک مدل مغز واقعی اضافه کرد. یکی از ویژگی های گلیوبلاستوم، این است که مانند یک اختاپوس گسترش یافته و در نتیجه بسیار مشکل است که بتوان آن را به طور عملی از بین برد، در این حالت، ممکن است این ویژگی نیز در یک مدل نیز نشان داده شود.

نتایج تحقیقات بر روی این مدل

محور اصلی “میکرو محیط تومور” (TME) که در حال حاضر پرینت سه بعدی زیستی شد، یک منبع بسیار ارزشمند از اطلاعات است. مارسل هنریچ می گوید: “برای برخی از نشانگرهای تومور، ما می بینیم که آنها تا ۱۰۰۰ برابر بیشتر از آنچه در مطالعات دو بعدی مشاهده می کنیم هستند، به این معنی است که مقادیر واقعی را به مراتب بهتر می کند.” این امر به روشنی بر روی دارو نیز تأثیر میگذارد: در گذشته درمان هایی که به خوبی در حیوانات و آزمایشات آزمایشگاهی دوبعدی نتیجه می داد، گاهی اوقات در آزمایشهای بالینی شکست می خورد. مدل پرینت سه بعدی زیستی نشان می دهد که چرا کار نمی کند، چرا که برای مثال دوز باید بسیار بالاتر باشد.

یکی از جنبه های چالش برانگیز این است که آیا می توانیم به ماکروفاژها عملکرد اصلی خود را بدهیم، بنابراین آنها دوباره حمله به سلول های تومور مغزی را آغاز می کنند. نتایج امیدوار کننده یک میکرو محیط تومور نشان می دهد که می توان آن را برای انواع دیگر تومورها نیز استفاده کرد. مزیت بزرگ این است که این مدل جدید پرینت سه بعدی زیستی نیاز به آزمایش حیوانات را کاهش می دهد.

منبع خبر: دانشگاه توئنته

مجتبی عبدی
ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *